Help!! De nieuwe basis GGZ, wat nu?

Als angst de therapeut drijft, waar kunnen cliënten dan nog terecht

 

Door: Hanneke Nijkamp

 

Het nieuwe jaar is alweer van start. 2014: het jaar van de invoering van de basis GGZ en de specialistische GGZ. Het jaar waarin de (inkoop)macht van de zorgverzekeraars meer zichtbaar wordt en het jaar waarin veel therapeuten nadenken over welke kant ze op willen met hun praktijk. Keuzes maken, normen, waarden en vrijheid van werkwijze van de therapeut zijn daarin thema’s.

 

Regeert de angst?

Op een recent artikel, dat ik in Keerpunt nr. 12 heb gepubliceerd, kwamen veel reacties van vakgenoten. Ik schrik van de reacties waaruit blijkt dat vooral de angst regeert. Nu komt het erop aan dat er therapeuten zijn die keuzes durven te maken, die echt nadenken over de consequenties van de veranderingen niet alleen voor henzelf, maar bovenal voor de cliënt. Heb jij er echt over nagedacht om (g)een contract te sluiten, welke keuzes zijn daaraan vooraf gegaan, welke consequenties hangen ermee samen en wat heeft de doorslag gegeven.

 

Hulpvraag of de schijf van vijf?

De nieuwe basis GGZ gaat een soortgelijke constructie krijgen als de DBC’s in de voorheen tweedelijns zorg, alleen met één groot verschil: in de basis GGZ is er wel degelijk een beperking in tijd voor de behandeling. Aan de hand van vijf componenten (schijf van vijf) voor de bepaling van het zorgvraagzwaarteproduct bepaal je welke tijd je vergoed krijgt voor de behandeling. Waar voorheen de hulpvraag van je cliënt leidend was voor je behandeltraject is dat nu deze schijf.

 

Overdiagnosticeren

Hoe ga jij om met die schijf? Eén van de manieren is overdiagnosticeren wat therapeuten nu al doen om te zorgen dat hun cliënten wel voor vergoeding in aanmerking komen. Hoe ga je daar nu als therapeut mee om? Je wilt graag de mensen die om jouw hulp vragen helpen, maar hierin zitten vanuit de wet- en regelgeving restricties. Nee zeker niet de restricties, waar wij als therapeuten om hebben gevraagd, maar die er wel zijn gekomen vanwege geldgebrek binnen de GGZ. Het lijkt wel dat de diagnoses verdwenen zijn om de eenvoudige reden dat ze te duur zijn. Maar zelfs dat heeft blijkbaar niet genoeg opgeleverd, omdat dreigt dat niet gecontracteerde zorg helemaal niet meer vergoed wordt . Maar als dat doorgaat, wat zijn de consequenties? De therapeuten die dit jaar nog een contract hebben, zullen het mogelijk volgend jaar met minder budget moeten gaan doen, omdat er nog steeds een gat in de begroting zit? En welke invloed heeft het gebruik van ROM (voor- en nameting) daarop?

 

Doe je wel of niet mee?

Deze ontwikkelingen dagen ons uit om echt na te denken over de keuzes die je maakt en voornamelijk wat je beweegredenen zijn om binnen deze constructie wel of niet mee te doen.
Mocht je interesse hebben om mijn hele artikel te lezen over de nieuwe basis GGZ, dan kan je mij mailen op info@caritasgroep.nl. Ik ga ook graag in gesprek met je over al deze ontwikkelingen en (ethische) vragen die het oproept.

 

Met dank aan: Hanneke Nijkamp, psycholoog, relatiecounselor, praktijkhouder Caritasgroep, coach en supervisor

Gastblogger voor Psycholoog en praktijk

Plaatsingsdatum: 20-01-2014

 

Deel dit blog: